10 jaar 'De donder van Zeus'
, door Hans van KilsdonkDe geschiedenis van houten achtbanen gaat al meer dan 150 jaar terug. In de negentiende eeuw werden in Frankrijk de eerste houten achtbanen gebouwd en nu - ruim 150 jaar later - is ook in dit land één van de beste houten achtbanen van de wereld te vinden: Tonnerre de Zeus, oftewel 'De donder van Zeus'. Vernoemd naar de god uit de Griekse mythologie zorgt deze achtbaan anderhalve minuut lang voor de meest intensieve rit die je op een houten achtbaan kunt ervaren. De baan in het franse Parc Astérix is een legende en bestaat dit jaar 10 jaar: rede om extra aandacht aan deze 'woody' te besteden.
In 1996 opende Oakwood in Wales de houten achtbaan Megafobia. De baan werd enorm enthousiast ontvangen door zowel de liefhebbers als de dagbezoekers van het park. Ondanks het grote enthousiasme worden houten achtbanen niet vaak gebouwd: tussen 1980 en 2006 zijn er maar 23 houten banen gebouwd over geheel Europa. Na een bezoek aan Oakwood was het management van Parc Astérix echter zo enthousiast over Megafobia dat ze aanklopte bij Custom Coasters International om een woody te bestellen net zoals Megafobia, maar dan 'een stukje' groter. De baan zou uiteindelijk 30 meter hoog en 1.2 kilometer lang worden.
De layout bestaat uit een combinatie van airtime heuvels, scherpe bochten en twee helices. Op het eerste gezicht lijkt de layout vrij standaard, maar niets is minder waar: Tonnerre de Zeus zorgt voor een mix van positieve, negatieve én zijwaartse g-krachten zonder daarbij oncomfortabel te zijn. Dit is mede te danken aan de achtbaantreinen die ontworpen zijn door PTC (Philadelphia Toboggan Coasters). Door een 'ouderwets' tandwielsysteem zal er altijd wat speling tussen de bezoeker en de beugel zitten waardoor er nog een intensievere rit beleeft wordt. In 2005 zijn er in de treinen extra riemen aangebracht omdat steeds meer bezoekers opmerkingen maakte over de nogal grote speling van de heupbeugels.
De achtbaan wordt vooraf gegaan door een groot beeld van Zeus waar je als bezoeker onderdoor loopt. Zoals op andere plekken in Parc Astérix staat je ook hier een verrassing te wachten als je onder het beeld naar boven kijkt. De wachtrij bestaat verder uit een slingerend parcours rond de laatste helix dat je vervolgens naar het grieks gethematiseerde station leidt.
Daar kan je zelf een keus maken waar je in de trein wilt zitten - een luxe die niet altijd vanzelfsprekend is bij andere banen. In het station zijn ook goed de gezichtsuitdrukkingen te zien van de bezoekers die net 'de donder van Zeus' beleeft hebben: niets dan lachende en vrolijke gezichten komen hier voorbij en dat laat je meteen afvragen waarom er niet méér van deze banen gebouwd worden. Tonnerre is een intensieve baan, maar ook zeker een familiebaan waar zowel de jongere mensen van het gezin als de ouders volop kunnen genieten van het krakend hout.
Eenmaal ingestapt begint de reis naar de top van dertig meter waar je langzaam de layout te zien krijgt van de achtbaan. Tonnerre de Zeus zit verstopt achter vele bomen en pas op de lifthill is te zien hoe de baan in elkaar steekt. Op de top draait de trein een kwart naar rechts om zo met een vaart van ruim 80 kilometer per uur naar beneden te duiken en de bezoekers mee te slepen in de tunnel onderaan deze diepe en krankzinnige val.
Wanneer je samen met de 27 medepassagiers weer uit het donkere dal kruipt volgt de eerste bocht van de baan: in elke bocht van Tonnerre de Zeus zit een kleine dip verwerkt om zo de snelheid optimaal te behouden. Na deze draai duikt de trein weer naar beneden om zo richting de eerste helix te gaan die meer dan 560 graden rond gaat. Ook in deze helix zitten diverse heuveltjes en dipjes verwerkt en samen met de zijwaartse g-krachten is dit een ervaring zoals deze op geen andere baan te vinden is.
Wanneer de trein uit de helix komt valt deze direct diep naar beneden, de plaats waar tevens de actiefoto gemaakt wordt. Veel van de bezoekers zullen dan ook 'staand' op de foto staan; ofwel met een grote glimlach ofwel met een gezicht op onweer. Na enkele bunny hops volgt weer een intensieve 90 graden bocht. Als je hier nog je handen in de lucht hebt is het verstandig deze snel vast te klammen aan het treintje omdat er een unieke beleving volgt die bij liefhebbers bekend staat als 'de knik'. Tijdens dit gedeelte van de rit wordt je als bezoeker van de stoel gewipt en maakt het treintje onder je een haakse beweging naar links terwijl je lichaam rechtdoor wilt. Een uniek en agressief element dat de baan een 'out-of-control'-gevoel geeft.
Hierna volgen nog een aantal bochten en bunny hops voordat je na de laatste helix met een enorme snelheid vol in de remmen schiet. Tot de laatste meter behoudt Zeus z'n snelheid en er zit geen seconde rust in deze nu al klassieke baan. Jarenlang door achtbaanfanaten uitgeroepen als beste houten achtbaan van de wereld en ook hier op rides.nl staat hij al lang eenzaam op de eerste plek als beste houten achtbaan van Europa.
Dit jaar bestaat Tonnerre de Zeus tien jaar. Een baan waar Parc Astérix trots op is en dat blijkt ook uit het onderhoud dat het park uitvoert aan de baan. Tijdens zijn 10-jarig bestaan is de achtbaan dagelijks tweemaal volledig van begin tot eind gecontroleerd en eventueel gerepareerd. Ook zijn de treinen al een keer volledig vervangen om de bezoekers zo een optimale ervaring mee te geven die ze niet snel zullen vergeten.
Meer schitterende foto's van deze achtbaan kun je hier bekijken.


